donderdag 6 februari 2014

Etikettering van kinderen

Vanaf het moment dat ik duurzaam in contact kwam met andere ouders op het schoolplein hoor ik de term etiketten plakken op kinderen. Dat schijnt niet te mogen. Logisch, het zijn geen postpaketten en het hele idee dat kinderen met een oormerk door het leven gaan waarop iedereen kan lezen dat deze druktemaker ADHD heeft is wellicht niet helemaal ideaal.

Afkortingen
Toegegeven er zijn inmiddels zoveel afkortingen die kinderen kunnen krijgen dat de meeste mensen door de bomen het bos niet meer zien. Het lijkt wel of elk kind dat even anders is dan de middenmoot dus een aandoening moet hebben. En zo klinkt het ook uit de oren van de anti-etiketten-clan.
Op zich is het dan wel verwonderlijk dat ouders graag aan iedereen vertellen hoe hoogbegaafd hun kind is, maar als een kind onderpresteert, doodongelukkig is en ziek dan sluiten ze hun ogen, schudden meewarig hun hoofd en zeggen dat ze niet houden van etiketjes.

Etiketten
En dat is best vreemd, aangezien onze hele maatschappij bestaat uit etikettering. Iedereen die bezig is met een kind op de middelbare school te krijgen weet daar alles van! Ouders denken misschien dat het bij de kleuters allemaal wel meevalt, maar al voor ze hun eerste schooldag hebben is er een raportage over je kind bij school gearriveerd. De cito zorgt voor de rest. Echt het kastenstelsel is er niks bij! En laten we nou even eerlijk wezen we doen er allemaal even vrolijk aan mee. We hebben zelfs datingsites voor hoogopgeleide mensen, zodat ze andere hoogopgeleide mensen kunnen vinden want schijnbaar is dat nog best moeilijk. Zou zo'n oormerk toch best handig zijn, niet?

Ongelukkige kinderen
Maar iedereen gaat vooralsnog voorbij aan het kind zelf. Ik ken genoeg ouders die een kind hebben met een afkorting. Absoluut geen mensen die blij zijn met etiketten, daarom gevraagd hebben of ernaar op zoek gingen. Ze hebben een kind dat vastliep.
De anti-etiketten-clan doet net of alle kinderen die éven anders zijn direct een etiket opgeplakt krijgen, maar dat ik echt je reinste onzin. Ouders lopen vaak al jaren met hun kind tegen problemen aan. Hebben al heel veel hulp gezocht en gaan uiteindelijk een traject in van maanden lang onderzoek, tientallen vragenlijsten en verslagen. In de hoop dat ze uiteindelijk de juiste hulp voor hun kind kunnen vinden. Zeker bij autisme kan het jaren duren voor er een diagnose komt. Als je als ouders al jaren met een ongelukkig kind thuis zit dan moet je wel. Sterker nog: het zou pas oerstom zijn om je kop in het zand te steken en willens en wetens geen diagnose voor je kind te willen. Zijn de anti-etiketten-mensen niet gewoon bang om bevestigd te krijgen dat hun wondertje een leerstoornis heeft, dat hun perfecte leven opeens niet meer zo perfect is?
Tenslotte als je naar de dokter gaat omdat je een bacterie hebt wil je ook weten waar die bacterie zit, omdat de hele behandeling er van afhankelijk is.
Hoeveel volwassenen lopen er rond die 6 jaar lang op school doodongelukkig zijn geweest, er niet bij hoorde en zich letterlijk door hun jeugd heen geworsteld hebben die later horen dat ze iets hebben? Moet je dat dan willen voor je kind?

Maffia
Maar het kan nog erger! Er zijn alternatief therapeuten die beweren dat aandoeningen als autisme een gevolg zijn van ons vaccinatieprogramma! Moet je je voorstellen. Als er in Nederland iets dergelijks beweerd zou worden over homoseksualiteit zou het land te klein zijn. (en terecht!)
We praten over aandoeningen aan de hersenen! Alle vormen van autisme, maar ook dyslexie, ad(h)d en nog veel andere aandoening zijn aandoening in de hersenen. Ze zijn aangeboren! Ze zijn aantoonbaar in de hersenen. Je kind kan er dus niks aan doen. En jij als ouders ook niet. Het is niemands schuld! En het vervelende is dat ze ook nog eens vaak samen gaan. Dus je kind zou zomaar twee afkortingen kunnen hebben.

Respect
Ik heb groot respect voor ouders die wél hun kind (hebben) laten onderzoeken. Die durven in te gaan tegen de anti-etiketten-clan en voor hun kind hebben gekozen. Jullie zijn pioniers! Je wilt het beste voor je kind, de beste hulp, begrip en geluk. Dat is niet makkelijk, want de neeschudders zijn met veel en ze hebben een hele uitgesproken mening. Nee-gatief.

Mooie mensen
Ik heb geluk. Ik ben omringd door mooie mensen met hun eigen labels. Mensen met hiv, mensen die kanker hebben, mensen die kanker hebben overwonnen, mensen die autistisch zijn, mensen met adhd, add, dyslexie, mensen die geestelijk gehandicapt zijn, mensen die lichamelijk gehandicapt zijn, mensen met hele zware psychische stoornissen, mensen met hele lichte psychische stoornissen, mensen met reuma, mensen met....
En ze zijn allemaal even mooi! Ook mijn kind met "etiket" is me even lief en dierbaar en is even mooi en bijzonder. En het team specialisten die haar nu gaan helpen zoeken naar haar tweede etiket hebben als uitgangspunt: we gaan vooral kijken naar waar je goed in bent.
Mijn naam is Renske en ik ben een ja-knikker!